Welkom op het forum van startpagina!

Dit forum staat op alleen-lezen. Je kan hier informatie zoeken en oude berichten terugvinden, maar geen nieuwe berichten plaatsen.

Meer informatie op psychotherapie.startpagina.nl

lotgenoten gezocht met slechte ervaringen ggz assen.

danja
03 Sep, 2010 16:28

hallo.

Ik ben op zoek naar lotgenoten die ook slechte ervaringen hebben met ggz assen.

Groet Danja.

Bewerkt 14 Sep, 2014 22:07
danja
03 Sep, 2010 16:31

ik ben op zoek naar lotgenoten met ook slechte ervaringen met ggz assen.

groet danja.

Mozzerella Pesto Aardbei
24 Nov, 2010 02:57

Heey! Ik woon niet in Assen maar in Haarlem… Echter heb ik wel nare ervaringen met een psycholoog van GGZ Haarlem gehad ! Wat een stom mens maar ik vind heel ggz eigenlijk wel stom ! Ik ben een HBO- studente van 23 jaar. Ik zal je mijn lange saaie verhaal besparen waarom ik bij een psycholoog liep/loop maar het komt eropneer dat ik een stomme jeugd heb gehad waardoor ik nu soms uit balans raak en soms zelfs over mezelf heen struikel. Soms gaat het heel goed maar soms ook niet zo goed. Het ging een tijdje niet goed dus ik stapte naar de huisarts. Omdat ik zo'n lieve dokter heb, heb ik alles verteld… Hij nam me zeer serieus en stuurde me “met urgentie” naar het ggz… Hij faxte alles heel netjes door, mijn gegevens, et cetera… Binnen enkele dagen zouden zij dan met mij contact opnemen. Echter duurde het langer dan een week en belde ik de huisarts op, hij vond dit raar omdat hij zeer duidelijk had vermeld dat er spoed bij was… Ja hoor; ggz had mijn papieren over ‘t hoofd gezien maar ik kon over twee weken terrecht naja ok. Na twee weken had ik een intake bij een psycholoog, ik had heel duidelijk gemeld dat ik niet telkens door verwezen wilde worden maar na het eerste gesprek werd ik gelijk doorverwezen naar een ander. Dat vind ik vervelend want het kost me best veel energie en moeite om telkens mijn verhaal te vertellen, ik zit daar immers niet omdat ik een potje Honkbal heb verloren. Maar ik legde me erbij neer, ik legde me er ook bij neer dat ik twee maanden moest wachten op een vervolg intake bij een ander ondanks de spoedmelding van mijn huisarts. Tot die tijd speelde mijn huisarts zo eens per week psycholoog en belde me zo nu en dan even op om te vragen hoe het ging, dat hielp me eigenlijk heel erg. Hij gaf me echt het gevoel dat hij mij als persoon begreep, zelfs daar waar ik mezelf niet begreep. Maar een huisarts is geen psycholoog en ook zijn studie houdt ergens op dus na twee maanden wachten ging ik eindelijk naar mijn tweede intake… Naja, mijn huisarts is net dertig of eind twintig dus ik ben echt niet bevooroordeeld dat leeftijd iets zegt over de kwaliteit waarvan iemand zijn beroep uitoefent… Maar deze nieuwe psycholoog was 22 jaar oud (ik ben zelf 23) ik merkte dat ik het erg vervelend vond dat ik eigenlijk gedwongen werd “je” te zeggen ipv “u” en het voelde te persoonlijk daardoor. Maar ik wou haar een kans geven, misschien was ze wel heel goed in haar ding… Maar nee, ze zat er telkens naast en ze vroeg bepaalde dingen met een verwijtende ondertoon in haar stem als: waarom kom je nu pas, als het kennelijk allemaal zo erg is wat er is gebeurd ? En, waarom ben je hier eigenlijk ? Suppppper vervelend gewoon. Ze bleef ook maar doorhameren op bepaalde vraagstukken, omdat ik er toevallig een keer uitfloepte: ik vind het lastig om mee te komen in de maatschappij en sommige dingen die voor andere normaal zijn, waar zij geeneens echt over nadenken, bepaalde sociale vaardigheden, vind ik erg lastig… Waaruit zij concludeerde dat ik een identiteitprobleem heb. Ik wist niet wie ik was of zo. Terwijl ik denk dat ik een vrij helder en eerlijk beeld van mezelf heb, ik heb problemen maar ik erken ze. Toch weet ik wel precies wat belangrijk voor me is en ben ik niet heel erg onzeker of zo. Ik liet haar maar een end heen praten en luisterde vaak half tijdens sessies en merkte dat ik me erg afsloot voor haar, en dat ging haar niet onopgemerkt voorbij… Op een zekere zonnige dag pakte zij haar studie boeken erbij en vroeg mij een aantal vragen waarop ik ja of nee moest antwoordden. Ik gaf eerlijk antwoord maar het ware rare vragen… Na een stuk of tien vragen wist ze het: ik had een borderline persoonlijkheidstoornis en ik was heel erg kwetsbaar en onzeker. Ik zuchtte diep. Ze liet de kans niet glippen om te vragen of het opluchtend voor me was om eindelijk te weten wat ik ’mankeerde'. Ik zei dat ik echt niet zo onzeker was; ik ga altijd de confrontatie met mezelf aan en ik werk heel hard aan mezelf. Ik streef er altijd naar om mezelf nooit teleur te stellen in alles wat ik ook doe en ik zei ook dat ik heel zeker wist dat ik geen borderline had. Ik ben namelijk alles behalve impulsief: ik denk juist te lang na voordat ik doorga in actie. Ik doe nooit zomaar iets zonder tien keer na te denken over de gevolgen. Ik stap niet dronken achter het stuur. Ik drink geeneens alcohol. Ik zal nooit iets doen wat mezelf in gevaar brengt of schaadt, dat zit al in me sinds ik een kind ben. Ik wil juist dat ik iets losser ben, dat ik wat gekker kon doen zonder telkens te denken; “ja maar wat alsss…” Maar ze trok echt een hoofd van; jij zit gewoon nog in de ontkenningsfase. Ik vond het best vervelend dat ze zo deed en ze allemaal had gezegd omdat het zover van mij afstaat en zij daar gewoon zat te doen alsof ze het antwoord wist op al mijn problemen. Joran van der Sloot heeft een persoonlijkheidstoornis, ik laat enkele keren geld verdwijnen aan vreselijk dure schoenen of zo maar geen hele lichamen, lijken in de zee. Ik liep dus heel erg gekwetst en onbegrepen dat gebouw uit. Ben ik echt gek !? Spoor ik gewoon niet !? Ik besloot maar weer eens naar mijn huisarts te gaan omdat ik me mijn danwel aangetaste verstand toch wel wist te realiseren dat het niet Ok. is als je, je zo rot en verward voelt na een gesprek met een psycholoog. Eenmaal bij de huisarts barstte ik in het janken uit en stopte ik een halfuur niet meer met huilen en gooide ik alles eruit wat de psycholoog allemaal had gezegd en me had laten twijfelen aan mijn gezonde verstand… De huisarts verzekerde me dat daar niks mis mee was. Mijn psycholoog had niet het recht om te vragen wat zij vroeg en te zeggen wat zij zei. Hij belde haar op, ondanks dat hij een prop volle wachtkamer had en al uitliep door me. Hij sprak haar aan op wat ze had gezegd tegen me en vroeg of ze een concreet behandel plan wilde opstellen voor mij in een en anders zou hij me doorwijzen en de rest van zijn patienten in de rest van zijn carriere naar een eerstelijns psycholoog. Dat behandelplan kwam er, ik moest naar een praatgroep maar voordat ze uitgesproken was gilde ik dat ik dat absoluut niet wilde… Na lang heftig nee-schudden legde ze zich erbijneer dat ze met haar groep-therapie niet snel geld kon verdienen aan mij. Maar bleef maar 3 keer in een minuut zeggen hoe ongelooflijk jammer het is en hoeveel ik niet zou kunnen leren van anderen… Plan B: ik moest naar een andere psycholoog bij GGZ die mij persoonsgerichte therapie zou geven. Ik kon al binnen drie maanden terrecht… Wauw ! Alleen, ik ben getraumatisseert en niet gestoord dus ik heb helemaal niks aan persoonsgerichte behandelingen. Na heel lang zelf op onderzoek zijn uitgegaan en overleg met mijn huisarts, kwam ik erachter dat ik emdr behandelingen nodig heb, oftewel; trauma gericht. Mijn “trauma's” bepalen namelijk op het moment hoe ik in het leven sta, niet mijn zogenaamde borderline of welk persoonlijkheids problematiek dan ook ! Ik sta best stevig in mijn schoenen, maar door die stomme rot psychologen die bij het gzz rond lopen worden mij allemaal dingen aangepraat en op me voorhoofd geplakt, en had ik als ik heel erg naief zou zijn al 30 pillen per dag voorgeschreven gekregen. Conclussie: ggz is een groot circus met allemaal afgedankte, net uit de pubertijd, clowns die zichzelf psycholoog noemen ! Zo, dat was mijn nare ervaring met het ggz ! Iemand anders nog ???????

danja
17 Feb, 2011 19:22

hallo mozzerella pesto aardbei.

Dank je wel voor je verhaal,ik heb inmiddels zoveel nare ervaringen van mensen met de ggz gehoord!Ze zijn inderdaad in de regel veel te snel en veel te veel aan het etiketjes plakken,dusdanig dat het gewoon onbehoorlijk is..ze kijken niet naar omstandigheden en hebben hun oordeel vaak veel te snel klaar,zoals jouw psycholoog.Het zou goed zijn als mensen die in de ggz werken ook eens naar zichzelf zouden kunnen kijken,helaas kunnen vele dat juist niet..Ach,wat ik er meegemaakt heb..pfff ik wil er niet eens meer teveel woorden aan vuil maken,heb de slechtheid van hoe slecht mensen kunnen zijn goed leren kennen in de ggz.

daarintegen heb ik ook juist nu mensen leren kennen die me wel heel erg goed helpen…

Mensen moesten eens weten hoeveel leugens,fraude en a-sociaal gedrag er onder ggz-personeel is,er wordt vanalles wat absoluut niet klopt onder tafel geschoven!Wat fijn dat jij veel steun hebt van jouw huisarts ook.Erg belangrijk,dat is toch de eerste persoon die je medisch kan helpen,en als die huisarts een goede-integere persoon is,die om jouw gevoelens en welzijn geeft,dan is dat veel beter natuurlijk dan een “gestudeerde”ggz -persoon die broddelwerk aflevert omdat ze juist te snel is met etiketjes en het een beetje te hoog in haar bol heeft…Pfff,ik heb zoveel verhalen gehoord van mensen die totaal de vernieling in gingen door “ggz hulpverlening”.

Ja,goed dat jij ook dacht wegwezen hier bij de ggz,ik had ook nog nooit zulk a–sociaal beschadigend gedrag meer meegemaakt NA de mishandelingen etc van vroeger uit mijn jeugd!En dat doet dan de ggz!Ik ken echt verder niemand die zo vreselijk en a sociaal met andere mensen om gaat dan die mensen die daar werken de ggz!

Ik wil er niet eens meer aan denken..ik wist niet dat mensen zo slecht konden zijn die in de “hulpverlening” werken,dat ze echt regelrecht gaan liegen als er een klacht tegen ze ingediend wordt,dat ze je letterlijk gaan treiteren en zulke vreselijke dingen doen…En dat ze toegeven dat bepaalde dingen inderdaad niet kloppen en dat ze bepaalde dingen verkeerd hebben gedaan en dan gewoon keihard zeggen,het is jouw woord tegen het onze…Met andere woorden zij kunnen mensen straffeloos de vernieling in helpen..gewetenloos..!

Sterkte voor jou,je bent nog jong,je hebt nog veel kansen om gelukkig te worden en daar lang van te genieten!Geloof in jezelf!Laat je inderdaad niks aanpraten.succes met de emdr!

liefs van Danja!

Loulou
06 Aug, 2011 02:46

ik woon in friesland en ging naar het ggz in Heerenveen wegens depressie en angststoornis. De psychiater ( mag je hier namen noemen?) want ik zou ze graag hier plaatsen zodat andere mensen leed bespaard blijft, in het geval zij ze ook krijgen. Het enige wat de psychiater mij kon aanreiken was beweging beweging en nog eens beweging dan zouden mijn problemen als sneeuw voor de zon oplossen. Maar wat was het geval? Ik had een hernia gehad en de schade aan mijn rug was zodanig dat ik maar 10 minuten kan lopen en dan verga ik al van de pijn, we hadden zelfs een rolstoel aangeschaft voor lange afstanden als we eens naar een markt wilden ofzo. De psychiater schreef meteen in zijn verslagen over mij, dat ik totaal geen moeite wilde doen en dat ik niet meewerkte. pfffft het is net zoiets als tegen iemand met twee geamputeerde benen zeggen: spring eens“ en als het niet lukt zeggen” nou die werkt ook niet mee. Wel gingen ze mijn medicatie veranderen.Maar door die verandering werd mijn angststoornis groter, Eigenlijk wilde ik door deze slechte ervaring niet meer terug naar een psychiater. Maar door aandringen van mijn man toch nog maar een kans gewaagd. Nou psychiater nummer twee was één grote ramp. Hij las het verslag van de eerste psychiater en viel me woordelijk gewoon aan. Hij zei letterlijk: Jij denkt even je probleem hier neer te leggen en dat wij dat dan even voor je oplossen. En hij zei bij voorbaat al dat ik zelf met niets zou willen meewerken. Toen ik hem vertelde dat het verslag van de eerste psychiater vol met leugens stond en dat de eerste psychiater een totaal krom beeld van me had, vertelde hij me doodleuk dat hij dat ook van mij had. Hij had nog maar net 5 minuten geleden kennis met me gemaakt. Toen hij maar door bleef gaan met zijn aanvallen en ik bemerkte dat wat ik ook zei, hij niet zou luisteren en zijn mening over mij toch al gevormd was, zijn mijn man en ik opgestaan en gewoon weg gegaan. S middag bij de huisarts een vervangende huisarts, want de mijne was op vakantie. Vertelde ze dat hij haar gebeld had en verteld had dat ik hem totaal niet begreep. Nou ik begreep hem wel hoor, hij was op zo'n vijandige toer dat ik hem heel goed begreep dat hij mij niet wilde helpen. Hij had tegen de huisarts gezegd dat ze mij maar naar de pijnpoli moesten sturen. Kan je voorstellen dat je met een angststoornis komt en dat zijn eindresultaat dan is dat ik maar naar een pijnpoli moet?????? Mijn conclusie is dan ook hetzelfde het is inderdaad een groot circus met clowns die zichzelf psycholoog of psychiater mogen noemen. Maar ondertussen maken ze wel andermans leven verder kapot. Je komt beschadigd binnen maar er nog gehavender uit! Het mooiste is dat in de brochure van de ggz friesland, ze een aantal beloftes doen aan hun patiënten, ik zal er twee van opnoemen: er word beloofd dat je series zal worden genomen en dat je ten allen tijde welkom bent. Nou GGZ Friesland, wanneer maken jullie die belofte is een keer waar???

Loulou
06 Aug, 2011 03:30

Ik lees nu pas een foutje in mijn verslag ik bedoel dus dat zij beloven dat je serieus zal worden genomen. Ik zal nog even al hun beloften neerzetten ( helaas zijn zij er geen één ervan aan mij nagekomen)

Dit beloven wij!

1. Bij ons bent u welkom

2. Wij bieden zorg die bij u past

3. Onze zorg is goed en veilig

4. U weet waar u aan toe bent

5. Wij nemen u serieus

Henk
12 Aug, 2011 19:32

Ik heb zo mijn eigen ideeën en theorieën. Ik ben zelf werknemer in de GGZ, maar ik krijg soms het idee dat eigenlijk elke behandelaar wel weet dat therapie weinig effect heeft. Dit is een niet te erkennen onderwerp en er komen heel wat psychopathische afweren naar boven om niet te hoeven erkennen en ervaren dat je grotendeels onzinnig werk doet. Logisch, want de bluf en het idee dat je juist goed werk, maakt jou een goede behandelaar. Toch is het doen van onzinnig werk de reden dat psychotherapeuten en psychiaters in het bijzonder, nare, vervelende en tegendraadse mensen worden, naarmate ze langer in de GGZ werken. De werksfeer wordt uiteindelijk verziekt door één of twee bovengenoemde nare mensen/behandelaren. Al gauw verandert een instelling in een wespennest en gaat de kwaliteit van zorg omlaag.

Kritiek op therapiën en instellingen:

Evidance based is een onzin-argument:

- Wat is de basis, Subjectieve instrumenten, vragenlijsten laten zien dat gemiddeld genomen over veel mensen therapie effect heeft. Je hebt dus gevonden dat gemiddeld genomen een reactie op een behandeling is: ‘Het zal wel goed zijn, ik zal me wel beter voelen’.

- Wat heb je eraan, een idee dat een behandeling werkt en teleurstelling dus in de hand werkt. Hoe vaak hoor je niet, het duurt zo lang de depressie, angststoornis, fobie e.d.

-Je gaat doen wat gemiddeld genomen werkt. De zorg sluit niet aan op wat een cliënt wil. Alsof je hebt onderzocht dat iedereen van klassieke muziek houdt, en we met zijn alleen naar klassieke muziek moeten gaan luisteren.

Andere kritiek:

- Conditie van onvoorwaardelijke respect wordt ondermijnd in dit orginisatiesysteem:

Voor een dossier, communicatie of een DBC is het nodig om tot een diagnose te komen. Dit houdt dus in om oordelen te geven en mensen te overtuigen dat ze ziek zijn. Persoonlijke groei zoals C. Rogers bedoeld heeft zal niet plaatst vinden.

- dodo effect

Hoop kritiek, maar wat moet er gedaan worden:

- We moeten onderzoeken of een gesprek met een goede gesprekspartner met minimale opleiding niet hetzelfde effect heeft als een gesprek met een dure psychotherapeut.

- De opleiding tot behandelaar is mogelijk geen theoretische studie. Misschien moet de opleiding meer praktijkgericht zijn. Het lijkt erop dat je een praat/motivatie/empathie/warmte-kunstaar in jezelf moet ontwikkelen, dan dat je werkelijk methodes en theoriën moet kennen.

- Een instelling moet duidelijk statements maken over verschillende basis opvatting. Bijvoorbeeld nature/nurture, we weten nog niks over het brein, maar we hanteren principes die ons het meest rationeel zijn. Dit durven zeggen en hierover transparant zijn. We geven medicijnen als…., We zien ADHD zo…, Een autist kan dit verwachten…. Of natuurlijk een meest ideale opvatting “we nemen mensen zoals ze zijn, de diagnose wordt uitsluitend gebruikt om geld te krijgen van zorgverzekeraars”.

- Veel voorbeelden geven van gedane behandelingen: Behandeling van een gegeneraliseerde angststoornis ging zo… Behandeling van ADHD met depressie ging zo… Behandeling van een borderliner in huwelijkcrisis ging zo.. etc.

- Over verschillende rationele onwetenschappelijke opvattingen transparant zijn die worden gebruikt in behandeling.

Voorbeelden zijn:

1. vroeg ontstaande liefdesrelatie (rond 15,16)maakt dat een stel rond 40 jarige leeftijd in de problemen raakt, of te wel je moet wat geëxperimenteerd hebben op liefdesgebied.

2. Snel en vaak van het éne matras naat het andere (met een vrouw erin), zorgt voor problemen.

3. Oh mijn god, jullie zijn swingers.

4. Alternatieve therapie werkt niet.

5. We hebben allemaal ruzie op de werkvloer met onze psychiater. Dus een behandelaar begrijpt dat een cliënt niet gebeld heeft in crisis, omdat ze geen nare psychiater aan de telefoon wilde hebben.

6. Meeste mensen worden suïcidaal na een relatiebreuk

- Cliënten moeten vaker hun eigen dossier opstellen en zowiezo meer invloed op dit dossier hebben voor een intake-gesprek. Met als doel meer tijd te kunnen besteden aan de therapeutische relatie en de conditie van onvoorwaardelijk respect te kunnen waarborgen. Een persoon heeft zijn eigen gedachten over zichzelf en legt dit als basis om te kunnen groeien. Laatste argument, een eigen dossier opstellen ter aanvulling van een te schrijven levensverhaal, wat een cliënt zowiezo hoort te doen:

Een cliënt schrijft op:

- De aanmeldklacht (ik kwam via huisarts…. ik had last van….)

- De hulpvraag (wat wil je bereiken?, Wat kom je hier halen?)

- Eerder zorgverlening

- anamnese (Hoe is het nu tot problemen gekomen?)

- Hetero-anamnese (hoe denkt iemand uit je omgeving hoe het nu tot problemen is gekomen)

- Biografische gegevens: (kort levensverhaal)

- psychiatrische familie-anamnese (Moeder BPS, vader, alcoholprobleem)

- Somatiek (Welke lichamelijke klachten heb je)

- intoxicaties/overgevoeligheden: (welke verslavingen, of mogelijke verslavingen heb je)

- Medicatie: (oxazepam .. mg lithium carbonaat … mg)

- actueel toestandsbeeld: (bekijk jezelf eens goed in de spiegel)

- Beschrijvende diagnose: (geef een samenvatting met conclusie en onderbouwing voor een diagnose, Slaapt slecht, eet slecht, gedachten aan dood, somber + interesseverlies, sinds een jaar + eerste keer –> éénmalige depressieve episode. Zoek op internet naar de verschillende diagnose onder de DSM IV)

Een behandelaar bespreekt dit met zijn cliënt en zet zijn handtekening eronder.

Een samenvatting:

- Instellingen moeten transparanter worden, de cliënt weet wat hij haalt en bepaalt of hij er wat aan heeft.

- Cliënt stelt vaker zijn eigen dossier op/heeft hier meer invloed op.

- Klant is koning, cliënt is zichzelf en heeft de mogelijkheid zijn eigen zorg te kiezen

Danja
06 Sep, 2011 20:07

Hoi loulou.

Naar voor jou,dat jij ook zulke vervelende ervaringen hebt….Het is wel HEEL erg opvallend,dat de ggz praktisch altijd (er zijn altijd individuele uitzonderingen,maar dat zijn dan ook echt uitzonderingen,die hun werk met hun verstand en hun hart doen ipv met blik op oneindig,en boekjes en andere mensen(voorgangers)napraten…)negatief bejegend en van veronderstelde en gesuggereerde negatieve eigenschappen van mensen uitgaat…

Ik wil je zeggen;Blijf in jezelf geloven,want dat ben je waard!!!!

Mensen die zo insinueren en na vijf minuten al denken te weten hoe je in elkaar zit,die zijn jouw tijd niet waard!Ik hoop dat je een goede plaats vind waar je wel geholpen kan worden,ik heb die buiten de psychiatrie gevonden.

Dat soort slogans van instellingen komen van hunzelf af,ik heb het altijd vreemd gevonden,die loftuitingen van instellingen over zichzelf…maar als er dan ook nog geen ene bal van klopt!!!!

Ik heb het ook vaak meegemaakt,zelfs van iemand die in de ggz werkte,die bij het open doen van de deur zijn oordeel al klaar had en dat met het openen van de deur al uitsprak,ik had nog geen woord gezegd, nog niet eens tijd gehad om te groeten,,ik zag die kerel voor het eerst…Dan denk ik,als je goed nadenkt..wie is er nou gek..?

Echt,in jezelf geloven,en op zoek naar goede hulp,vrijgevestigde psychiaters en psychologen worden vaak (deels)vergoed,en je zoekt er gewoon eentje waarvan jij denkt;hier kom ik verder mee…

Je hoeft je niet om niks af te laten kraken door de ggz,dat is geen hulpverlening natuurlijk…

Groetjes en sterkte van Danja.

Danja
06 Sep, 2011 20:11

Hallo Henk.

Dat heb je heel mooi geschreven!De praktijk is helaas anders,maar wel fijn,dat er ook mensen binnen de ggz werken,die ook deze ideeen hebben!ik hoop dat jij van binnenuit iets kan doen om de psychiatrie wat te veranderen.Ik heb gelukkig goede hulp buiten ggz.

Groet Danja.

Christina
18 Sep, 2011 13:26

Heb hele slechte ervaring met het GGZ (niet in Assen), en een vriendin van mij net zo (ook niet in Assen, maar wel een andere dan de mijne). Ik zal het over haar niet hebben, maar het volgende is mij overkomen:

Nadat mijn moeder overleed werd ik door mijn pleeggezin min of meer gedwongen naar het GGZ te gaan voor een rouwverwerkingsgroep. Mijn problemen hadden helemaal niks te maken met rouwverwerking, maar met een extreem traumatische jeugd. Enfin.

Na de bekende eindeloze wachttijd kwam ik terecht bij creatieve therapie. Bij de eerste sessie al werd duidelijk dat alle vier de patienten dachten dat het om een ander soort groep ging. We zijn dus gewoon bij elkaar gegooid.

Omdat er zulke uiteenlopende maar toch specifieke problemen in onze groep waren, konden we eigenlijk niet met elkaar praten omdat we geen ervaring hadden met elkaars problematiek. “Behandeling” bestond verder uit kleien van je favoriete object en een huis tekenen. Spannend!

Na een jaar van deze onzin heb ik erop gehamerd een op een therapie te krijgen, vooral omdat ik suicidaal was (daarbij hoorde niet eten, de weg oversteken zonder te kijken, snijden, etc.)

Nog meer wachttijd volgde (anders zou het de GGZ niet zijn), en uiteindelijk kreeg ik een therapeut. Wat een vervelend mannetje. Alles wat ik zei werd verdraaid of verkeerd begrepen. Ik ben vroeger ook veel gepest omdat ik een handicap heb en lelijk zou zijn, en toen ik hem vertelde dat ik daardoor erg onzeker was geworden en bang was nooit een vriendje te kunnen krijgen zei hij doodleuk: “Ja, als ik je zo in de discotheek zag zou ik je ook niet versieren”. Wat. Is. Dit. Ik ben nooit meer teruggegaan.

Wat een kutinstelling is de GGZ.

Ik kwam een van de meisjes van de groep laatst trouwens nog tegen (zeven jaar later). Ze was uiteindelijk opgenomen bij een GGZ instelling. Inmiddels is ze cokeverslaafd.